Voor het eerst sinds jaren is manlief vrij met kerst. En voor het eerst sinds jaren hadden we tot 2 weken geleden niets op de agenda staan met kerst. Voorgaande jaren was het al tijd een heel gedoe wanneer we waar zouden zijn en dan met manlief zijn ploegendiensten was het een heel geregel. Dit jaar hadden we aan gegeven dat het ons allemaal niet uit maakt hoe en de wat omdat manlief vrij is.. En je raad het al, Geen gezeur en geregel helemaal niets. Onze agenda was dan ook heerlijk leeg op een kopje koffie drinken bij mijn schoonouders na. Wat een fijn vooruitzicht geen gedoe, verplichtingen gewoon lekker rust, met het gezin kerst films kijken. De hele dag in pyjama rond lopen en uuuuuuren in bad liggen weken.
Nou ja dat was onze gedachten tot 2 weken terug. Toen werden we uitgenodigd om 2e kerstdag te komen eten bij de broer van manlief. Gezellig dat wilde we wel. Dan hadden we 1e kerstdag voor het gezin zonder verplichtingen en dan een middag en avond bij familie. Op de koffie hoefde we dan ook niet want mijn schoonouders zijn ook uitgenodigd voor het etentje.
Afgelopen week was mijn moeder hier een gezellig dagje helpen in huis toen ze aan mij vroeg of we al plannen hadden voor 1e kerstdag. Plannen? We zijn lekker een dagje thuis, beetje bank hangen niets doen. Ow ik ben dit jaar 1e kerstdag vrij, heb je zin om bij ons te komen eten? Want ik vond het met sinterklaas zo gezellig. Dat willen we graag weer over doen. Na een kort overleg met manlief gaven we akkoord.
Eerlijk gezegd heb ik er erg veel zin in! Geen gedoe met cadeautjes omdat alles zo last minute is geregeld. Zelf geen uren in de keuken staan voor een kerst menu. Niet dat de bedoeling was toen we thuis zouden blijven. Een hapje op tafel, met een kom soep is ook erg lekker. ( er zat genoeg lekkers in het kerstpakket van manlief) En dan hoefde we de over volle drukke winkels niet in. Ik heb vorige week met de boodschappen afbakbroodjes en een kerstbrood voor het ontbijt mee genomen.
Voor ons zal kerst zo ongeveer betekenen heerlijk lang s morgens op bed liggen met een kopje koffie en een beker limo voor de jongens. Samen kletsen, boekjes voorlezen en de vele hapjes 'proeven' die de kinderen bakken/koken in hun speelgoedkeukentje. Om Vervolgens om 9 uur naar beneden te gaan ( ja tot 9 uur in bed liggen is voor ons erg lang), De oven aan te zetten om de broodjes af te bakken en de tafel te dekken. Vervolgens een heerlijk kerst ontbijt en daarna... ja wat daarna? samen spelletjes doen, kleuren, lekker op de bank hangen met een boek of nog beter, in een warm bad met een boek en kerstfilms kijken. En ons pas aan het einde van de middag gereed te maken om op familie bezoek te gaan. JA! laat de kerst maar komen dit jaar.
Wat zijn jullie plannen voor de kerst?
woensdag 24 december 2014
dinsdag 23 december 2014
Wajong
Zoals jullie misschien wel weten ontvang ik een Wajong uitkering. Omdat er voor ons een hoop is veranderd in onze financiële situatie, door het verhuizen en de schulden die daar door zijn ontstaan. Vind ik het toch best wel spannend dat er ook veranderingen zullen zijn omtrent de Wajong.
Elke keer als er een brief op de mat valt met het uwv logo erop dan schieten mijn stress levels naar de top. Ook al weet ik nu dat er nog niet veel spannends in kan staan aangezien ik tussen 2015 en 2018 een bericht zal ontvangen met hun beoordeling op mijn situatie. 2015 is het nog niet, wel bijna.
Omdat ik het eigenlijk wel zat ben dat ik elke keer in de stress schiet na zo'n brief, heb ik er eens goed over nagedacht. Wat is het ergste wat er in zou kunnen staan? Ja, dat ze mijn uitkering stoppen.
Dat ze mij goed genoeg achten om te kunnen werken en daardoor mijn uitkering stoppen. Toch wel vreemd dat ze aan de hand van een stapel papieren zonder mij te hebben gezien kunnen bepalen hoe ik nu op dit moment functioneer. Ja, ik weet ook wel dat ze allerlei gegevens hebben van het ziekenhuis en beoordelingen van de arbeidsdeskundige en het re-integratie traject wat ik gevolgd heb. Waardoor ze vorige keer in 2010 hebben besloten om mij verder af te keuren naar de 80-100% norm.
Is er voor mij sinds die tijd lichamelijk veel veranderd? Behalve dat ik inmiddels moeder ben geworden van 2 prachtige kinderen is er verder niets veranderd. Ik worstel me nog steeds door de dagen heen door de lichamelijke pijn en de vermoeidheid. Ik vraag en krijg nu meer hulp van familie en de mensen om mij heen. Bijna elke vrijdag stapt mij moeder stipt 7 uur ons huis binnen. Om mij en de kinderen te helpen. Deels het huis schoonmaken en vooral heel veel spelen met de kinderen. En we wonen nu op steenworp afstand van mijn schoonouders die de kinderen kunnen opvangen/ naar school brengen en halen mocht mijn lichaam in weigerstand gaan. Zo noem ik dat als ik letterlijk door mijn benen zak van de pijn. Of zo super moe ben dat ik niets meer kan dan hele dagen op de bank liggen. Zo af en toe hebben we ook een leerling in huis die dan 2 dagen in de week de huishoudelijke taken op zich neemt en leuke dingen doet met de kinderen. Allemaal om het voor mij iets makkelijker te maken. Echt super fijn al die hulp maar wat zou ik het graag allemaal zelf willen doen/ kunnen.
Mocht het zover komen dat ik de uitkering niet meer ontvang, dan is het zo. We zullen de financiën echt flink moeten bij stellen en stappen terug moeten doen. Alles op alles zetten om alle schulden af te betalen hoe moeizaam het dan ook zal gaan. Hoe graag ik ook zou gaan werken, Nee dat zit er niet in. Dus nu hup Klaar ermee. Niet te veel over na denken want wat ze ook mogen beslissen, Ik zal het er mee moeten doen.
Elke keer als er een brief op de mat valt met het uwv logo erop dan schieten mijn stress levels naar de top. Ook al weet ik nu dat er nog niet veel spannends in kan staan aangezien ik tussen 2015 en 2018 een bericht zal ontvangen met hun beoordeling op mijn situatie. 2015 is het nog niet, wel bijna.
Omdat ik het eigenlijk wel zat ben dat ik elke keer in de stress schiet na zo'n brief, heb ik er eens goed over nagedacht. Wat is het ergste wat er in zou kunnen staan? Ja, dat ze mijn uitkering stoppen.
Dat ze mij goed genoeg achten om te kunnen werken en daardoor mijn uitkering stoppen. Toch wel vreemd dat ze aan de hand van een stapel papieren zonder mij te hebben gezien kunnen bepalen hoe ik nu op dit moment functioneer. Ja, ik weet ook wel dat ze allerlei gegevens hebben van het ziekenhuis en beoordelingen van de arbeidsdeskundige en het re-integratie traject wat ik gevolgd heb. Waardoor ze vorige keer in 2010 hebben besloten om mij verder af te keuren naar de 80-100% norm.
Is er voor mij sinds die tijd lichamelijk veel veranderd? Behalve dat ik inmiddels moeder ben geworden van 2 prachtige kinderen is er verder niets veranderd. Ik worstel me nog steeds door de dagen heen door de lichamelijke pijn en de vermoeidheid. Ik vraag en krijg nu meer hulp van familie en de mensen om mij heen. Bijna elke vrijdag stapt mij moeder stipt 7 uur ons huis binnen. Om mij en de kinderen te helpen. Deels het huis schoonmaken en vooral heel veel spelen met de kinderen. En we wonen nu op steenworp afstand van mijn schoonouders die de kinderen kunnen opvangen/ naar school brengen en halen mocht mijn lichaam in weigerstand gaan. Zo noem ik dat als ik letterlijk door mijn benen zak van de pijn. Of zo super moe ben dat ik niets meer kan dan hele dagen op de bank liggen. Zo af en toe hebben we ook een leerling in huis die dan 2 dagen in de week de huishoudelijke taken op zich neemt en leuke dingen doet met de kinderen. Allemaal om het voor mij iets makkelijker te maken. Echt super fijn al die hulp maar wat zou ik het graag allemaal zelf willen doen/ kunnen.
Mocht het zover komen dat ik de uitkering niet meer ontvang, dan is het zo. We zullen de financiën echt flink moeten bij stellen en stappen terug moeten doen. Alles op alles zetten om alle schulden af te betalen hoe moeizaam het dan ook zal gaan. Hoe graag ik ook zou gaan werken, Nee dat zit er niet in. Dus nu hup Klaar ermee. Niet te veel over na denken want wat ze ook mogen beslissen, Ik zal het er mee moeten doen.
zaterdag 20 december 2014
Klussen en troep
Vandaag wonen we al weer 3 weken in ons nieuwe huis.
Wat gaat de tijd toch snel voorbij. Er is een hoop geklust door manlief. Maar er moet ook nog een hele hoop gedaan worden. Manlief is nu alleen bezig op de beneden verdieping. De wanden zijn in de juiste kleuren geschilderd. De overgordijnen hangen nu en de rolgordijntjes in de keuken ook.
Helaas hebben we nog geen vitrage waardoor ik erg het gevoel heb dat we in een vissenkom wonen. Gelukkig knutselen de kinderen heel veel op de peuterspeelzaal en versier ik met die knutsels het raam. Zo hadden we 2 weken terug een prachtig sint en pieten raam en hangt het nu vol met kerst kransen, kerstklokken en sterren. Zo beperken we voor het gevoel de inkijk een beetje en heb ik het idee dat ze naar de prachtige knutsels kijken in plaats van alle troep in de woonkamer.
Want een troep dat is het! De emmers latex voor de muren staan op de eettafel. Het aanrecht in de keuken ligt vol met gereedschappen. Er staat een trap in de keuken, een gereedschapskist vol met van alles in een hoekje. De vensterbanken liggen bezaaid met schroefjes en stopcontacten en schakelmateriaal. De voorraad kast in de hal was afgelopen weken de opslag plaats voor klus spullen. Maar nu manlief van de week de binnen kant van die kast geschilderd heeft. ( De onderkant van de trap) Staat de hele hal vol met die spullen. De voorraad wat in de kast moet komen staat geprakt in de keukenkastjes waardoor er totaal geen logica meer is in de keuken. Om nog maar te zwijgen over de zee aan vuilniszakken met troep in de achtertuin. De oude radiatoren en andere spullen die buiten staan zoals de dakkoffer van de auto, de zomerbanden enz. Wat eigenlijk allemaal de schuur in moet maar waar simpel weg geen plek meer is op het moment. Want we hebben wat schuur ruimte betreft zeker de helft ingeleverd maar alle spullen zijn wel mee verhuist.
Voorlopig zal ik het ermee moeten doen. En ik moet zeggen dat is niet makkelijk. Mijn lichaam is op het moment een wrak. Alles doet me zoveel pijn en ik ben zo super moe. Dat ik de meeste tijd van de dag door breng in bed ( als manlief of me moeder in huis is), Of liggend op de bank. En terwijl ik dan lig te liggen zie ik al die chaos om me heen en al dat werk wat gedaan moet worden. En ik? Ik doe helemaal niets. Ik kan niets. Voel me super schuldig tegen over manlief die naast zijn werk elke dag zo druk is in het huis. Die van dit huis weer ons paleisje maakt. Terwijl de buren naar binnen gluren en ik op de bank lig. Zucht....
Wat gaat de tijd toch snel voorbij. Er is een hoop geklust door manlief. Maar er moet ook nog een hele hoop gedaan worden. Manlief is nu alleen bezig op de beneden verdieping. De wanden zijn in de juiste kleuren geschilderd. De overgordijnen hangen nu en de rolgordijntjes in de keuken ook.
Helaas hebben we nog geen vitrage waardoor ik erg het gevoel heb dat we in een vissenkom wonen. Gelukkig knutselen de kinderen heel veel op de peuterspeelzaal en versier ik met die knutsels het raam. Zo hadden we 2 weken terug een prachtig sint en pieten raam en hangt het nu vol met kerst kransen, kerstklokken en sterren. Zo beperken we voor het gevoel de inkijk een beetje en heb ik het idee dat ze naar de prachtige knutsels kijken in plaats van alle troep in de woonkamer.
Want een troep dat is het! De emmers latex voor de muren staan op de eettafel. Het aanrecht in de keuken ligt vol met gereedschappen. Er staat een trap in de keuken, een gereedschapskist vol met van alles in een hoekje. De vensterbanken liggen bezaaid met schroefjes en stopcontacten en schakelmateriaal. De voorraad kast in de hal was afgelopen weken de opslag plaats voor klus spullen. Maar nu manlief van de week de binnen kant van die kast geschilderd heeft. ( De onderkant van de trap) Staat de hele hal vol met die spullen. De voorraad wat in de kast moet komen staat geprakt in de keukenkastjes waardoor er totaal geen logica meer is in de keuken. Om nog maar te zwijgen over de zee aan vuilniszakken met troep in de achtertuin. De oude radiatoren en andere spullen die buiten staan zoals de dakkoffer van de auto, de zomerbanden enz. Wat eigenlijk allemaal de schuur in moet maar waar simpel weg geen plek meer is op het moment. Want we hebben wat schuur ruimte betreft zeker de helft ingeleverd maar alle spullen zijn wel mee verhuist.
Voorlopig zal ik het ermee moeten doen. En ik moet zeggen dat is niet makkelijk. Mijn lichaam is op het moment een wrak. Alles doet me zoveel pijn en ik ben zo super moe. Dat ik de meeste tijd van de dag door breng in bed ( als manlief of me moeder in huis is), Of liggend op de bank. En terwijl ik dan lig te liggen zie ik al die chaos om me heen en al dat werk wat gedaan moet worden. En ik? Ik doe helemaal niets. Ik kan niets. Voel me super schuldig tegen over manlief die naast zijn werk elke dag zo druk is in het huis. Die van dit huis weer ons paleisje maakt. Terwijl de buren naar binnen gluren en ik op de bank lig. Zucht....
donderdag 11 december 2014
kinderbril en service
Vanmorgen had ons oudste zoontje een ongelukje met zijn bril. Zodanig dat de bril helemaal scheef was en de glazen er half uit. Zoontje was erg verdrietig dat zijn bril stuk was en dat het een ongeluk was. Gelukkig zijn we in bezit van precies het zelfde brilletje als reserve. Dus met de reserve bril op brachten we hem naar de peuterspeelzaal. Met de belofte dat ik langs de brillenwinkel zou gaan om te kijken of ze zijn bril nog konden maken.
Zo gezegd zo gedaan, na het brengen van de kinderen reden manlief en ik naar de brillenwinkel toe. Manlief gaf aan wel even in de auto te wachten omdat ze toch niets meer met het brilletje zouden kunnen. Ik stapte de winkel in en vertelde dat zoontje een ongelukje gehad met zijn bril en gaf de bril aan de medewerkster. Ze bekeek de bril en zei 'helaas deze bril is niet meer te repareren' vervolgens liep ze naar het schap met alle brillen en pakte er precies het zelfde montuur uit. Ze zette de glazen over en gaf mij de nieuwe bril. Op de vraag van mij kant wat dan het montuur zou kosten zei ze 'niets dit is service van de zaak' helemaal overdonderd bedankte ik de vrouw en liep naar manlief in de auto. Ik liet hem de nieuwe bril zien. Ook manlief was blij verrast. Ik zei dat ik nog even langs de winkel om de hoek zou gaan voor een bloemetje. In de winkel schreef ik een bedank kaartje en kocht een kerststuk. Wat de medewerkster heel verrast in ontvangst nam. Ze zei dat het helemaal niet nodig was iets te geven aangezien het gewoon een stukje service is wat ik mag verwachten. Waarop ik vertelde dat ik zo ontzettend blij ben met de service en het echt heel erg waardeer en ik dat graag op deze manier wil laten zien. Ze zetten het stuk op de balie en we wensten elkaar een fijne dag!
Zo gezegd zo gedaan, na het brengen van de kinderen reden manlief en ik naar de brillenwinkel toe. Manlief gaf aan wel even in de auto te wachten omdat ze toch niets meer met het brilletje zouden kunnen. Ik stapte de winkel in en vertelde dat zoontje een ongelukje gehad met zijn bril en gaf de bril aan de medewerkster. Ze bekeek de bril en zei 'helaas deze bril is niet meer te repareren' vervolgens liep ze naar het schap met alle brillen en pakte er precies het zelfde montuur uit. Ze zette de glazen over en gaf mij de nieuwe bril. Op de vraag van mij kant wat dan het montuur zou kosten zei ze 'niets dit is service van de zaak' helemaal overdonderd bedankte ik de vrouw en liep naar manlief in de auto. Ik liet hem de nieuwe bril zien. Ook manlief was blij verrast. Ik zei dat ik nog even langs de winkel om de hoek zou gaan voor een bloemetje. In de winkel schreef ik een bedank kaartje en kocht een kerststuk. Wat de medewerkster heel verrast in ontvangst nam. Ze zei dat het helemaal niet nodig was iets te geven aangezien het gewoon een stukje service is wat ik mag verwachten. Waarop ik vertelde dat ik zo ontzettend blij ben met de service en het echt heel erg waardeer en ik dat graag op deze manier wil laten zien. Ze zetten het stuk op de balie en we wensten elkaar een fijne dag!
woensdag 10 december 2014
Cijfertjes en onze schuld
De cijfertjes,
We verkochten onze woning voor 155.000 euro. Het oorspronkelijk hypotheek bedrag wat we hadden bedroeg 189747 euro. Een verschil van 34747 euro. De afgelopen 1.5 jaar zijn we flink gaan aflossen en hebben we 17500 euro afgelost. Dan rest er een bedrag van 17247 euro. Omdat we een deel spaarhypotheek hadden, hebben we sinds het afsluiten van de hypotheek ook een spaar potje opgebouwd, De afkoopwaarde van de spaar hypotheek bedroeg 11496 euro. Dan is de restschuld 5751 euro. Best een schappelijk bedrag dachten wij? Echter zat er in onze hypotheek een boete clausule waardoor er weer kosten bij kwamen, De boete over het spaardeel 2787,75 euro en de boete over het aflossingsvrije deel 1990,41 euro ( het bedrag wat onze adviseur was vergeten te berekenen, niet mee geteld in de berekening).
tel daarbij op de volgende lijst met kosten.
2750 adviseur
495 taxatie
3500 overdrachtsbelasting
2790 makelaar
60 verrekening gemeente belastingen
219 akte hypotheek
219 akte van levering
75 verwerking onderhandse aktes ( voorlopige koopovereenkomst)
35 kosten notaris ( waarnemen voor de bank)
168 inschrijving kadaster
168 inschrijving kadaster hypotheek
10 kadaster inzage levering
10 kadaster inzage hypotheek
30 wettelijke verplichte verificatie persoonsdocumenten en gemeentelijke basis administratie.
77,49 omzet belasting
48,09 omzet belasting
Totaal 19193.33 euro.
En dat maakt het geheel heel anders. Een deel van dit bedrag hebben wij mee kunnen financieren in de nieuwe hypotheek. Wat voor ons verre weg het voordeligste was omdat we dit bedrag niet hebben. Het grootste deel hebben wij onder gebracht in een persoonlijke lening. 12.500 euro tegen een rente van 6.3%. Er bleef nog een bedrag open staan van een paar honderd euro wat we betaald hebben uit ons buffer potje. Het potje wat we later helemaal leeg geplukt hebben door de onverwachte rekening bij de notaris. We hebben nog een bouwdepot afgesloten van 7500 euro. Voor het vervangen van de ketel, radiatoren, elektra en plafonds op de boven verdieping. Ook het bouwdepot is afgesloten tegen een rente van 6,3%.
Verder waren er nog een aantal klussen die echt gedaan moesten worden voordat het huis bewoonbaar was voor ons. Manlief heeft een balk vervangen van de vloer die rot was. Omdat de vloer toch al helemaal open lag heeft hij van de gelegenheid gebruik gemaakt en vloerisolatie aangebracht. In de woonkamer, keuken en de hal beneden is er een meneer erg druk bezig geweest voor ons om alles te stuken en te spuiten met structuur. Aan dit alles hing ook een Prijskaartje wat we niet geheel konden betalen. Gelukkig was er familie die ons het resterende bedrag van 3895 euro wilde lenen. Over het geld wat we geleend hebben bij familie hoeven we geen rente te betalen.
Totaal hebben we nu open staan aan schulden: 12,500 + 7500+ 3895 is 23895 euro. Als ik het zo bij elkaar optel vind ik het een erg groot bedrag. Voor de restschuld en het bouwdepot hebben we een regeling lopen, dat we het aflossen in 10 jaar. Nu vinden wij 10 jaar veel te lang en willen we het graag versnelt aflossen. Maar we beginnen met het terug betalen van familie. ( per januari 2015) Het voelt niet fijn om iemand geld schuldig te zijn. Het bedrag wat we willen aflossen aan familie is 500 euro per maand. Of dit ook echt haalbaar is moet komende maanden blijken. Aangezien er ook nog flink wat te klussen is en we daarmee ook door willen gaan. Gelukkig is er voor de eerste paar maanden genoeg niet te duur kluswerk te doen. Denk hierbij aan het schilderen van de kozijnen, deuren en plinten in huis. Het sauzen van de muren beneden. Maar ook de nieuwe laminaat vloer voor in de slaapkamers. Aangezien we het nieuwe laminaat al in huis hebben, Hoeft daarvoor alleen nog de ondervloer te worden aan geschaft mocht die niet aanwezig zijn onder de bestaande vloer die er nu in ligt.
Voor ons een hoop veranderingen in het financiële plaatje ik ben dan ook erg benieuwd hoe we er over een paar maanden voor zullen staan.
We verkochten onze woning voor 155.000 euro. Het oorspronkelijk hypotheek bedrag wat we hadden bedroeg 189747 euro. Een verschil van 34747 euro. De afgelopen 1.5 jaar zijn we flink gaan aflossen en hebben we 17500 euro afgelost. Dan rest er een bedrag van 17247 euro. Omdat we een deel spaarhypotheek hadden, hebben we sinds het afsluiten van de hypotheek ook een spaar potje opgebouwd, De afkoopwaarde van de spaar hypotheek bedroeg 11496 euro. Dan is de restschuld 5751 euro. Best een schappelijk bedrag dachten wij? Echter zat er in onze hypotheek een boete clausule waardoor er weer kosten bij kwamen, De boete over het spaardeel 2787,75 euro en de boete over het aflossingsvrije deel 1990,41 euro ( het bedrag wat onze adviseur was vergeten te berekenen, niet mee geteld in de berekening).
tel daarbij op de volgende lijst met kosten.
2750 adviseur
495 taxatie
3500 overdrachtsbelasting
2790 makelaar
60 verrekening gemeente belastingen
219 akte hypotheek
219 akte van levering
75 verwerking onderhandse aktes ( voorlopige koopovereenkomst)
35 kosten notaris ( waarnemen voor de bank)
168 inschrijving kadaster
168 inschrijving kadaster hypotheek
10 kadaster inzage levering
10 kadaster inzage hypotheek
30 wettelijke verplichte verificatie persoonsdocumenten en gemeentelijke basis administratie.
77,49 omzet belasting
48,09 omzet belasting
Totaal 19193.33 euro.
En dat maakt het geheel heel anders. Een deel van dit bedrag hebben wij mee kunnen financieren in de nieuwe hypotheek. Wat voor ons verre weg het voordeligste was omdat we dit bedrag niet hebben. Het grootste deel hebben wij onder gebracht in een persoonlijke lening. 12.500 euro tegen een rente van 6.3%. Er bleef nog een bedrag open staan van een paar honderd euro wat we betaald hebben uit ons buffer potje. Het potje wat we later helemaal leeg geplukt hebben door de onverwachte rekening bij de notaris. We hebben nog een bouwdepot afgesloten van 7500 euro. Voor het vervangen van de ketel, radiatoren, elektra en plafonds op de boven verdieping. Ook het bouwdepot is afgesloten tegen een rente van 6,3%.
Verder waren er nog een aantal klussen die echt gedaan moesten worden voordat het huis bewoonbaar was voor ons. Manlief heeft een balk vervangen van de vloer die rot was. Omdat de vloer toch al helemaal open lag heeft hij van de gelegenheid gebruik gemaakt en vloerisolatie aangebracht. In de woonkamer, keuken en de hal beneden is er een meneer erg druk bezig geweest voor ons om alles te stuken en te spuiten met structuur. Aan dit alles hing ook een Prijskaartje wat we niet geheel konden betalen. Gelukkig was er familie die ons het resterende bedrag van 3895 euro wilde lenen. Over het geld wat we geleend hebben bij familie hoeven we geen rente te betalen.
Totaal hebben we nu open staan aan schulden: 12,500 + 7500+ 3895 is 23895 euro. Als ik het zo bij elkaar optel vind ik het een erg groot bedrag. Voor de restschuld en het bouwdepot hebben we een regeling lopen, dat we het aflossen in 10 jaar. Nu vinden wij 10 jaar veel te lang en willen we het graag versnelt aflossen. Maar we beginnen met het terug betalen van familie. ( per januari 2015) Het voelt niet fijn om iemand geld schuldig te zijn. Het bedrag wat we willen aflossen aan familie is 500 euro per maand. Of dit ook echt haalbaar is moet komende maanden blijken. Aangezien er ook nog flink wat te klussen is en we daarmee ook door willen gaan. Gelukkig is er voor de eerste paar maanden genoeg niet te duur kluswerk te doen. Denk hierbij aan het schilderen van de kozijnen, deuren en plinten in huis. Het sauzen van de muren beneden. Maar ook de nieuwe laminaat vloer voor in de slaapkamers. Aangezien we het nieuwe laminaat al in huis hebben, Hoeft daarvoor alleen nog de ondervloer te worden aan geschaft mocht die niet aanwezig zijn onder de bestaande vloer die er nu in ligt.
Voor ons een hoop veranderingen in het financiële plaatje ik ben dan ook erg benieuwd hoe we er over een paar maanden voor zullen staan.
zaterdag 6 december 2014
verkocht!
Gister was de grote dag.
De dag van de sleutel overdracht. Wonder boven wonder ging alles goed. Behalve dan dat de notaris ons nog een na rekening presenteerde. Onze adviseur had in alle haast een reken foutje gemaakt, erg balen natuurlijk maar het kan gebeuren. Echter diende dit bedrag wel betaald te worden voor de overdracht. Anders bleef er een stukje hypotheek last op staan en dat is niet de bedoeling. Dus pinde manlief het bedrag. Het ging om maar liefst 1950 euro! een flink bedrag en daardoor zijn we nu dus ook door alle buffers heen. Binnen kort zal ik eens een stukje schrijven over alle schulden die we nu hebben opgebouwd door de verkoop van onze woning. Iets waar we in 2015 flink aan moeten gaan aflossen. Maar het huis zijn we kwijt! Daar hebben we geen zorgen meer om. Een hele last minder.
Voor vanmiddag staat er een sinterklaas viering op het programma waar ik ontzettend veel zin in heb. Helaas heeft onze oudste zoon zoveel spanningen opgebouwd dat hij er ziek van is. Gelijk als met sint maarten. Wederom hoge koorts en erg hangerig. Terwijl ik dit aan het typen ben spuugt hij de boel onder dus brei ik er een eind aan. Een hele fijne zaterdag gewenst!
De dag van de sleutel overdracht. Wonder boven wonder ging alles goed. Behalve dan dat de notaris ons nog een na rekening presenteerde. Onze adviseur had in alle haast een reken foutje gemaakt, erg balen natuurlijk maar het kan gebeuren. Echter diende dit bedrag wel betaald te worden voor de overdracht. Anders bleef er een stukje hypotheek last op staan en dat is niet de bedoeling. Dus pinde manlief het bedrag. Het ging om maar liefst 1950 euro! een flink bedrag en daardoor zijn we nu dus ook door alle buffers heen. Binnen kort zal ik eens een stukje schrijven over alle schulden die we nu hebben opgebouwd door de verkoop van onze woning. Iets waar we in 2015 flink aan moeten gaan aflossen. Maar het huis zijn we kwijt! Daar hebben we geen zorgen meer om. Een hele last minder.
Voor vanmiddag staat er een sinterklaas viering op het programma waar ik ontzettend veel zin in heb. Helaas heeft onze oudste zoon zoveel spanningen opgebouwd dat hij er ziek van is. Gelijk als met sint maarten. Wederom hoge koorts en erg hangerig. Terwijl ik dit aan het typen ben spuugt hij de boel onder dus brei ik er een eind aan. Een hele fijne zaterdag gewenst!
woensdag 3 december 2014
Verhuizen, tegenslag en genieten
Afgelopen vrijdag was ik samen met mijn moeder en man plannen aan het maken voor zaterdag, Zaterdag onze verhuis dag. We zaten gezellig wat te kletsen toen man een bericht ontving van de notaris, Met helaas slecht nieuws. De bank van de aankopende partij had de hypotheek gelden nog niet gestort en de overdracht kon dus niet plaats vinden op 1 december. Het zou nog tussen de 3 en 5 werkdagen gaan duren. Wat baalden wij ontzettend!
Dus die vrijdag middag heeft man nog een hoop geregeld. De verzekeringen werden verlengd. Hij winde informatie in bij de makelaar over hoe nu te handelen? Wat zijn de voor en na delen van het in gebreken stellen van de aankopende partij? We hebben besloten om het zo te laten die paar dagen kunnen er ook nog wel bij. Mocht er straks toch weer van alles misgaan dan stellen we ze wel in gebreken. Later die middag ontvingen wij de nieuwe datum voor passeren. 5 december. En nu maar duimen dat vrijdag wel alles door mag gaan! En dat we dan eindelijk ons huis verkocht hebben.
Zaterdag was een enorm drukke dag. De mannen werden in gezet om alle zware dingen te verhuizen. Samen met mijn moeder pakte we de laatste dingen in en sopte van zolder tot beneden de oude woning. Mijn broertje deed de laatste klusjes in het huis. Lampen verwijderen, naam bordje verwijderen, de laatste kast uitelkaar halen en zo verder. Tussen de middag verzorgde ik de lunch. Kaasbroodjes en bollen met kaas en worst. Een kop koffie erbij en iedereen kon er weer tegen aan. Om 4 uur was alles over en gingen ze naar huis.
Mijn broertje bleef nog om manlief te assisteren bij het aan sluiten van een oude radiator Met 11,5 graad was het niet aangenaam in het huis. (De nieuwe radiatoren komen pas over 20 werkdagen.) Samen met manlief snelde ik tussen door nog naar de bouwmarkt om koppelingen te kopen. Om daarna met mijn broertje wat eten te gaan afhalen. Energie om te koken had ik niet meer. Na het eten legde ik de kinderen op bed ( die helemaal moe waren van alle indrukken van het logeren en de nieuwe woning) en kroop ik vervolgens zelf onder een deken op de bank. Manlief is vervolgens samen met mijn broertje bezig geweest tot half 11 voordat de radiator een beetje warm werd. Wat een werk. Nu is het goed te doen in de woning. Omdat er slechts 1 radiator is aangesloten blijft de tempratuur op 16,5-17 graden hangen. S avonds na het koken klimt hij op naar 18 maar warmer word het niet. Met een warm vest is het goed te doen.
Blij ben ik dat we weer zijn aangesloten op het internet. En super super super blij ben ik met het feit dat de kinderen hier tot nu toe nog elke nacht hebben door geslapen. Dat is echt nieuw voor ons. Beide sliepen ze de nachten niet door en stonden om een uur of 6 altijd weer wakker naast het bed. Hier is het al vanaf zondag stipt half 8 als de eerste roept. Nu pas realiseer ik me hoe veel last ze hebben gehad van de onrust in de wijk. En dat we echt de juiste keuze hebben gemaakt.
Gister stond hier het vriendje van oudste voor de deur. Of oudste zin had om te komen spelen. Nog zo'n leuk bijkomend voordeel, zijn vriendje van de peuterspeelzaal woont een paar huizen verder. Ondanks dat hij het super spannend vond wilde hij wel graag spelen. Ik bracht hem er heen en haalde hem een uurtje later weer op. Gelijk met de vraag mama mag ik morgen weer spelen? De afspraak voor vandaag staat ook. Leuk!
Verder geniet ik super. Als ik de hond uit laat word ik begroet door de mensen in de wijk. Even een praatje maken en vragen hoe het gaat. De rust en de stilte. En al het groen, het water, de parkjes. Het huis, zo fijn de ruimte in de woonkamer, Het bad waar ik al uren in heb gelegen warm te worden en ontspannen. Ook al moet er nog een hoop gebeuren het voelt als thuis!
Dus die vrijdag middag heeft man nog een hoop geregeld. De verzekeringen werden verlengd. Hij winde informatie in bij de makelaar over hoe nu te handelen? Wat zijn de voor en na delen van het in gebreken stellen van de aankopende partij? We hebben besloten om het zo te laten die paar dagen kunnen er ook nog wel bij. Mocht er straks toch weer van alles misgaan dan stellen we ze wel in gebreken. Later die middag ontvingen wij de nieuwe datum voor passeren. 5 december. En nu maar duimen dat vrijdag wel alles door mag gaan! En dat we dan eindelijk ons huis verkocht hebben.
Zaterdag was een enorm drukke dag. De mannen werden in gezet om alle zware dingen te verhuizen. Samen met mijn moeder pakte we de laatste dingen in en sopte van zolder tot beneden de oude woning. Mijn broertje deed de laatste klusjes in het huis. Lampen verwijderen, naam bordje verwijderen, de laatste kast uitelkaar halen en zo verder. Tussen de middag verzorgde ik de lunch. Kaasbroodjes en bollen met kaas en worst. Een kop koffie erbij en iedereen kon er weer tegen aan. Om 4 uur was alles over en gingen ze naar huis.
Mijn broertje bleef nog om manlief te assisteren bij het aan sluiten van een oude radiator Met 11,5 graad was het niet aangenaam in het huis. (De nieuwe radiatoren komen pas over 20 werkdagen.) Samen met manlief snelde ik tussen door nog naar de bouwmarkt om koppelingen te kopen. Om daarna met mijn broertje wat eten te gaan afhalen. Energie om te koken had ik niet meer. Na het eten legde ik de kinderen op bed ( die helemaal moe waren van alle indrukken van het logeren en de nieuwe woning) en kroop ik vervolgens zelf onder een deken op de bank. Manlief is vervolgens samen met mijn broertje bezig geweest tot half 11 voordat de radiator een beetje warm werd. Wat een werk. Nu is het goed te doen in de woning. Omdat er slechts 1 radiator is aangesloten blijft de tempratuur op 16,5-17 graden hangen. S avonds na het koken klimt hij op naar 18 maar warmer word het niet. Met een warm vest is het goed te doen.
Blij ben ik dat we weer zijn aangesloten op het internet. En super super super blij ben ik met het feit dat de kinderen hier tot nu toe nog elke nacht hebben door geslapen. Dat is echt nieuw voor ons. Beide sliepen ze de nachten niet door en stonden om een uur of 6 altijd weer wakker naast het bed. Hier is het al vanaf zondag stipt half 8 als de eerste roept. Nu pas realiseer ik me hoe veel last ze hebben gehad van de onrust in de wijk. En dat we echt de juiste keuze hebben gemaakt.
Gister stond hier het vriendje van oudste voor de deur. Of oudste zin had om te komen spelen. Nog zo'n leuk bijkomend voordeel, zijn vriendje van de peuterspeelzaal woont een paar huizen verder. Ondanks dat hij het super spannend vond wilde hij wel graag spelen. Ik bracht hem er heen en haalde hem een uurtje later weer op. Gelijk met de vraag mama mag ik morgen weer spelen? De afspraak voor vandaag staat ook. Leuk!
Verder geniet ik super. Als ik de hond uit laat word ik begroet door de mensen in de wijk. Even een praatje maken en vragen hoe het gaat. De rust en de stilte. En al het groen, het water, de parkjes. Het huis, zo fijn de ruimte in de woonkamer, Het bad waar ik al uren in heb gelegen warm te worden en ontspannen. Ook al moet er nog een hoop gebeuren het voelt als thuis!
Abonneren op:
Posts (Atom)