donderdag 10 september 2015

kaakchirurg

Vanmorgen was het zover ik mocht op visite bij de kaakchirurg. De zenuwe gierde door mijn lichaam en thuis had ik besloten dat de hele kies er maar uitgehaald moest worden.  Echter gaf de chirurg aan de kies eigenlijk niet te willen verwijderen. Ze vond het geen goed idee omdat ik echt nog kans had op een geslaagde ingreep als de wortels bleven zitten. Met Een diepe zucht van mij kant en een nou doe dat dan maar ging ik de stoel in.

Dit keer werd ik wat extra verdoofd omdat het vorige keer niet voldoende was en er bij gespoten moest worden. De kroon werd er afgeslepen, gebroken, verpulverd en verwijderd.  Ik voelde het kraken en knappen. Al met al duurde de ingreep een kwartier. En viel het me erg mee vergeleken met de Vorige keer. Ik mocht na de ingreep nog even op de foto om daarna een afspraak te maken voor over een half jaar. Dan word er weer een foto gemaakt om de wortels te beoordelen.

Tussen de middag werden de kinderen uit school en peuterspeelzaal gehaald door mijn schoonmoeder. Ze mochten daar een broodje eten zodat ik nog een paar rustige uurtjes had. Zo lief! Echter haalde ze oudste zoontje ziek uit school. De juf had meerdere keren naar huis proberen te bellen maar er werd niet opgenomen ze had zoontje op een matje onder een trap in de school neer gelegd zodat hij kon slapen. Dus trof mijn schoonmoeder zoontje inderdaad slapend aan. Zelf snap ik er werkelijk niets van. Vanmorgen dat ik zoontje naar schoolbracht heb ik gemeld dat oma hem zou komen op halen, de oma van het 'nood' telefoonnummer. Ook vertelde zoontje aan juf dat ik naar de tandarts moest. Waarom belt ze dan het andere telefoon nummer niet? Of probeert ze mijn mobiele nummer niet? Ik snap het gewoon niet en ik voel me rot tegenover zoontje dat er niemand was om hem te halen terwijl hij zich zo ziek voelde. Hij ligt nu onder een dekentje op de bank. Afwisselend te slapen en filmpjes te kijken.

Dat ze een flinke verdoving gebruikt heeft merk ik nog steeds. Mijn halve gezicht is nu nog verdoofd, mijn wang, oor, lippen, tong en zelfs achterhoofd voelt dof en het is al 6 uur terug. Maar goed, dit is weer achter de rug en nu gezellig samen met oudste uitzieken en herstellen.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen